فرود افتاد ؛ كه صاحب شما گمراه نشده و از هوا و هوس نطق نمىكند و نيست نطق او جز وحى . ابن مغازلى روايت كند از ابن عباس كه گفت : « ما طايفه‌اى از جوانان قريش در مكّه معظّمه نشسته بوديم ، رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ميان ما بود كه ستاره فرود افتاد . آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : اين ستاره در منزل هركس افتاد ، وصى من اوست . آن جماعت برخاستند ، ديدند كه در منزل فيوض نازل امير المؤمنين افتاد . پس از فرط جهالت به آن سرور گفتند : تو به سبب محبّت على گمراه شده‌اى . از آن جهت آيهء كريمهء « النّجم » نازل شد . » و در مناقب ابن مردويه از ناجيه [ خفاف ابو خفاف ] الغزى مروى است كه گفت : « چون رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به سدّ ابوابى كه در مسجد بود امر كرد ، اين معنى بر صحابه شاق نمود . يكى گفت : عباس و ابو بكر و عمر و عثمان و غيره را بيرون كرد و به جاى خود ابن عم خود را آرام داد . ديگرى گفت : در تعظيم و رفع منزلت او تقصير نمىكند . چون آن سرور دانست كه اين معنى بر صحابه دشوار است ، صلوة جامع خواند . چون صحابه جمع شدند ، بر زبر منبر برآمده ، بعد از فراغ خطبه بر زبان معجز بيان فرمود : اى مردمان ، نه من درها بسته ، شما را بيرون كرده‌ام و نه على را در جاى خود آرام داده‌ام . آنگاه آيهء : « و النّجم » را خواند ؛ يعنى هرچه نطق مىكنم آن همه از قبيل وحى است ، نه از هوا و هوس . » منقبت : قوله تعالى : « فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ . » 0021224 خ 0 46 خ يعنى ، به درستى كه خداى تعالى ناصر پيغمبر است و جبرئيل و صالح مؤمنان . هم در مسند احمد بن حنبل از مجاهد و در تحفه و مشارق از عمرو عاص و در مناقب ابن مردويه از ابن عباس و اسماء بنت عميس مروى است كه : « شنيدم از محمد مصطفى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه مىفرمود : « و صالح المؤمنين » مرتضى على است . » منقبت : قوله تعالى : « يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ . » 1021224 خ 0 47 خ يعنى ، روزى كه خوار نكند حقّ تعالى رسول خود را و آنان كه ايمان آورده‌اند